Kom, als je moe bent van je vlucht. Hier ben je veilig, hier is rust.

Kom, als je moe bent van je vlucht. Hier ben je veilig, hier is rust.

26 november 2018 1 Door Jos Last

Op vrijdag 23 november mocht ik vanuit mijn stage bij de Ontmoetingskerk meewerken aan één van de vele diensten die gehouden worden in het Buurt- en kerkhuis Bethel in Den Haag. De kerkdienstmarathon wordt gehouden om te voorkomen dat de familie Tamrazyan uitgezet wordt. De kinderen van het gezin, waaronder Hayarpi, wonen al langer dan tien jaar in Nederland. Ik zeg niet dat dit dé oplossing is voor het probleem, maar het is in mijn ogen een goede manier om aandacht te vragen voor de nog 400 andere kinderen die in dezelfde situatie zitten. Ik vond het prachtig om te zien dat christenen uit het hele land samenkomen en verbroederen om samen de handen uit de mouwen te steken. Voor de drie uur dat ik daar mocht zijn leek het wel of de kerkmuren even wegvielen. Naast dat Jeugdkoor Op Weg prachtige liederen ten gehore bracht mochten Max, Jorrit en ik een mediatie of gebedsmoment houden in de dienst, waarvan je hieronder een uitwerking ziet:

We lezen met elkaar uit de Bijbel, Johannes 15 : 9 – 17. De tekst die ik er uit wil lichten staat in vers 13: “Niemand heeft een grotere liefde dan deze, namelijk dat iemand zijn leven geeft voor zijn vrienden”. In het eerste lied dat we zongen klonken de volgende woorden:

Kom, als je moe bent van je vlucht.
Hier ben je veilig, hier is rust.
Kom, met je wanhoop en verdriet.
Hier mag je weer een toekomst zien.
Met open armen word je ontvangen.

Het is prachtig om te zien dat hoe dat hier gaat in de Bethelkerk. Deze christenen staan op en bieden daadwerkelijk een plek aan voor dit gezin. Het is een daadwerkelijk in de praktijk brengen van je geloof, van hetgeen waar je voor staat. Ik moest gelijk denken aan iets wat mijn docent Kerk&Israël vertelde. Hij vertelde over de Joodse gebruiken in de diensten die ze daar houden. De Joden vinden het namelijk belangrijker dat de dienst voor God doorgaat, in plaats van dat ze voor hun eigen individuele behoud daar zitten. Vaak wordt dan Psalm 22:4 aangehaald: “U bent de Heilige, die op Israëls lofzangen troont”. Daar moest ik gelijk aan denken, toen ik aan deze 24/7 kerkdienst dacht.

Vorige week zat ik aan mijn bureau te werken voor school en ik stuurde een berichtje met een vraag naar Sander. Na wat berichten over en weer kreeg ik de volgende vraag voorgelegd: “Zou jij een preekmoment willen verzorgen van 10 á 15 minuten?”. Daar zat ik dan. Uiteraard had ik gehoord van de situatie in Den Haag. Ik had daar zo mijn gedachten over gevormd en ook wel eens besproken met een goede vriend. Ik had alleen nog nooit bij deze vraag stil gestaan of ik ook actief zou willen meewerken aan een dienst…

Voor als je mij iets beter kent ben ik een groot voorstander van radicaliteit onder christenen, en dan niet in extremistische zin. Ik hou ervan wanneer mensen op staan en laten zien dat ze een volgeling (discipel) van Jezus zijn. Het denkproces wat daaruit volgde vond ik erg interessant. Ben ik, als christen, als volgeling, bereid om ook op te staan en te laten zien dat ik christen ben? Dat ik Jezus volg? Niet alleen in mijn denken maar ook in mijn doen? Zo zat ik een poosje te denken. Uit het niets kwam er een een lied in me op. Het lied ‘Wat gaan we nu doen?’ – Schrijvers van gerechtigheid. Ik wil de tekst graag even met je delen:

Wat gaan we nu doen?
Al die mooie woorden,
alles wat we zingen –
menen we het echt?
Waar gaan we naartoe?
Doen we wat we hoorden?
Gaan we nu beginnen?
Doen we wat God zegt?

God gaat met ons mee.
Wat gaan we nu doen?

God geeft ons zijn zegen.
Jezus gaf zijn leven.
En wat geven wij?
Waar gaan we naartoe?
Durven we te delen?
Lijken wij op Jezus?
Doen we net als Hij?
God gaat met ons mee

Als ik naar mezelf kijk en ik vervang de woordje ‘we’ naar mijn eigen naam, dan moet ik wel even achter m’n oren krabben… Ik nodig je uit om ook je eigen naam in te vullen. Wat gaat Jos nu doen? Al die mooie woorden, alles wat Jos zingt, meent Jos het nu echt? Waar gaat Jos naartoe? Doet Jos wat Jos hoorde? Gaat Jos nu beginnen? Doet Jos wat God zegt?

Even terug naar het gedeelte uit de Bijbel wat we lazen. Er klinken woorden van Jezus zelf. Woorden die ons vertellen dat wij elkaar lief moeten hebben, hoe wij onze naasten moeten liefhebben. Hij zegt dat Hij ons lief heeft. Dat Hij van ons houd! Hij roept ons op om in Zijn liefde te blijven. Hoe doe je dat? Door je aan zijn geboden te houden. Mijn eigen associatie hierbij is gelijk dat we ons volledig aan de tien geboden moeten houden. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit, maar ik ben daar erg slecht in. Na wat uitzoekwerk denk ik dat Jezus iets anders bedoelt. In vers 12 staat er dit: “Ik zeg dat jullie net zoveel van elkaar moeten houden als ik van jullie gehouden heb”. In het Grieks wordt het woordje Entolas gebruikt. Dit kunnen we vertalen met het opdracht of gebod. De HSV vertaalt het dan ook met de woorden: “Mijn gebod is dat jullie…”. De HSV schrijf het met deze woorden: Niemand heeft een grotere liefde dan deze, namelijk dat iemand zijn leven geeft voor zijn vrienden. Ook hier kunnen we onze eigen naam invullen: “Niemand heeft een grotere liefde dan [naam], namelijk dat [naam] zijn leven geeft voor zijn vrienden”. Onmiddellijk schiet de volgende vraag door mijn gedachten. Wat mag het ons kosten? (Lukas 18 : 18 – 30)

Begrijp me goed dat het feit dat ik hier sta niet getuigd van mijn vroomheid, zeker niet… Als er iemand die de titel ‘vrome’ niet kan dragen ben ik het wel. Ik sta hier omdat ik geloof in een God. Een God die wonderen doet. En ik kies ervoor om naast mijn broeders en zuster in Den Haag te gaan staan, omdat we een eenheid zijn, we zijn één in Christus. Waarom? Jezus zegt het zelf: “Zoals de Vader Mij liefgehad heeft, heb ook Ik u liefgehad; blijf in Mijn liefde … Dit gebied ik u: dat u elkaar liefhebt” Ik wil afsluiten met lied, een gebed. Dit gebed is ook afkomstig van Schrijvers voor gerechtigheid. Ik wil je uitdagen om op zoek te gaan naar wat God tegen jou wil zeggen. Dat God je laat zien wat je kan doen, hoe jij je geloof handen en voeten kan geven in jou eigen huis, in jouw straat, in je wijk, in je kerk. Kortom hoe God je kan gebruiken. Bid je mee?

Lieve God,
Mag ik U misschien iets vragen?
Ik kan niet goed begrijpen
hoe de wereld van vandaag zo vreemd kan zijn.

Laat u mij zien wat wij kunnen doen?
Dit is de wereld, die u ooit hebt gemaakt.
Kunt u mij vertellen
waarom ik dit gebeuren laat?

Lieve God,
wij zijn met steeds meer op de aarde,
en toch zijn mensen eenzaam:
in de drukte vergeten wij elkaar.
Lieve God,
bijna niemand houdt van oorlog
en toch blijven wij vechten
en de doden stapelen zich op.

Laat u mij zien…

Lieve God,
in de kluizen van de banken
bewaren wij miljarden
en de armen geven wij een hand.

Lieve God,
steeds meer mensen hebben honger
en mijn vrienden worden dikker,
dus de kilo’s zijn niet goed verdeeld.

Lieve God,
ik kan soms op iemand stemmen,
maar dat lijkt niet te helpen.
Weet u iemand? Dan luister ik naar hem.

Laat u mij zien…

Ik hoop dat God je zal laten zien wat jij kan doen. God zal tot je spreken, als je bereid bent om te luisteren.