Dan vraag je er ook om…

Dan vraag je er ook om…

28 mei 2018 0 Door Jos Last

Tijdens een excursie liep ik op zondagmorgen een rondje door de Jordaan. Het zal zo rond 09:30 zijn geweest. Het was al best levendig op straat, zoals je dat ook van een grote stad verwacht. Ik liep langs de Westerkerk, over een bruggetje om vervolgens aan de gracht op een bankje neer te ploffen. Ik verbaasde me over hoeveel mensen er al weer bij het Anne Frank huis stonden. Aan- en afmerende rondvaartboten en groepen met enthousiaste toeristen. Er was geen kerkganger te bekennen. Eigenlijk had ik dat ook niet verwacht. Ik was nu ook eenmaal in het seculiere Amsterdam.

Toen ik langs de Westerkerk liep hing er een bordje aan de muur met de volgende tekst:

Kerk open voor bezichtiging
Maandag t/m vrijdag: 10.00 – 15.00 uur
Op zondag geen bezoek
Uiteraard bent u van harte welkom in de kerkdienst van 10.30 uur. De dienst duurt ongeveer 1,5 uur. Het is niet mogelijk om voortijdig te vertrekken.

Het excursie-weekend was gericht op het missionair present zijn. Dit hield onder andere in hoe je een kerk bent in de samenleving en hoe je als kerk naar buiten kunt treden in de buurt. Terwijl ik van de zon genoot op het bankje dacht ik na hoe de tekst op het bordje op mij over kwam. Ik voelde eigenlijk absoluut niet welkom en ik moest me aanpassen aan gebruiken van die kerk. Nu ben ik persoonlijk wel wat gewend qua lengte van kerkdiensten, maar voor iemand die niet bekend is met het christelijk geloof leg je de lat wel erg hoog neer.

Denken wij als christen na hoe buitenstaanders tegen onze kerk aankijken? Zouden ze zich welkom voelen? Nu is dit een voorbeeld wat ik ook toevallig tegenkwam en geloof me, ik heb helemaal niks tegen de Westerkerk of haar denominatie, maar zullen we proberen om onze kerken ook eens vanuit een ander perspectief te bekijken? Voel jij je dan welkom in je eigen kerk? Of moeten we dan toch iets veranderen.